Veel gitaristen kopen een overdrive pedaal in de hoop dat hun sound ineens groter en rijker wordt. Vervolgens draaien ze de gain open, horen meer vervorming en gaan ervan uit dat dit de bedoeling is. Toch gebeurt er vaak iets anders: het geluid wordt kleiner, vlakker en minder duidelijk in een band.

Dat komt omdat een overdrive eigenlijk niet bedoeld is om je versterker te vervangen. Hij is bedoeld om hem aan het werk te zetten.

Een buizenversterker klinkt namelijk op zijn best wanneer hij net een beetje moet werken. Niet volledig clean en ook niet volledig overstuurd. Precies in dat gebied zit dynamiek. En juist daar helpt een overdrive bij.

Eerst de versterker, dan pas het pedaal

Begin altijd zonder pedaal. Zet je gitaar rechtstreeks in de versterker en zoek een basisgeluid dat prettig aanvoelt onder je vingers. Het hoeft nog niet spannend te klinken. Het moet reageren.

Speel eerst zacht en daarna harder. Als het volume duidelijk meebeweegt en de toon iets begint te breken wanneer je harder aanslaat, zit je goed. Dat kleine randje is precies waar een buizenversterker tot leven komt.

Veel mensen zetten hun versterker te schoon en proberen daarna alles uit het pedaal te halen. Dan moet het pedaal al het werk doen, en dat klinkt zelden natuurlijk.

De overdrive mag bijna schoon blijven

Zodra de versterker goed staat, zet je het pedaal aan. De eerste neiging is vaak om de drive knop rond het midden te zetten. Logisch, maar meestal niet wat je zoekt.

Draai de gain juist bijna dicht. Zet de toon in het midden en breng het volume iets boven je cleane geluid. Speel opnieuw hetzelfde stuk dat je net speelde.

Je hoort waarschijnlijk geen grote vervorming, maar wel dat akkoorden voller worden en noten makkelijker blijven hangen. Dat is precies de bedoeling. Het pedaal vervormt niet zelf, maar duwt de versterker een beetje verder.

populaire overdrive pedalen: 1 Boss Super Overdrive, 2 Mad Professor Sweet Honey Overdrive, 3 Ibanez Tubescreamer, 4 Fulltone OCD

Volume is belangrijker dan gain

Hier zit het verschil tussen een rommelige en een professionele sound. In plaats van meer gain toe te voegen, verhoog je het level van het pedaal.

Langzaam draai je het volume omhoog tot de versterker duidelijk begint mee te doen. Je merkt dat de aanslag zachter aanvoelt en sustain vanzelf ontstaat. Stop op dat punt. Ga je verder, dan wordt het geluid dichtgedrukt.

De vervorming komt nu uit de buizen en niet uit het pedaal. Daardoor blijft je toon open en hoor je nog steeds het karakter van de gitaar.

De tone knop gebruik je in de band, niet in je kamer

Thuis klinkt een warme sound vaak mooier. In een band verdwijnt hij juist. De tone knop bepaalt of je hoorbaar blijft tussen drums en bas.

Sta je alleen, draai hem iets terug voor een ronder geluid. Speel je samen met anderen, dan moet hij meestal iets verder open dan je verwacht. Niet schel, maar wel aanwezig.

Veel gitaristen zoeken thuis een perfecte klank en vragen zich later af waarom ze live niet doorkomen. Dat ligt zelden aan de versterker en bijna altijd aan te weinig hoog.

Wat je eigenlijk aan het doen bent

Je gebruikt een overdrive niet om vervorming toe te voegen, maar om het werk te verplaatsen. In plaats van dat het pedaal je sound maakt, laat je de versterker dat doen.

Zodra dat kwartje valt, wordt instellen eenvoudig. Je zoekt niet meer naar meer gain, maar naar meer reactie.

Een goede beginstand werkt vaak verrassend goed: weinig drive, neutrale toon en iets meer volume dan clean. Daarna stel je alleen nog bij op gehoor.

Wanneer werkt dit minder goed?

Deze manier werkt het best wanneer de versterker ook echt kan reageren. Op heel laag volume of bij volledig schone transistorversterkers gebeurt er simpelweg minder. Dan moet het pedaal meer vervorming leveren en wordt de aanpak anders.

Maar bij een werkende buizenversterker is dit bijna altijd het punt waar de gitaar gaat leven.

Bekijk onze overdrive pedalen
Bekijk onze buizenversterkers